ขอขอบใจเพื่อนๆพี่ๆทุกๆคนที่มาอวยพรวันเกิดผมคร๊าฟฟ

และสิ่งสำคัญของขอบใจเพื่อนๆๆที่ไปกินหมูกระทะที่ร้านแม่น้ำ18คนด้วยนะเว้ยยยวันนั้นกุโตรคมีความสุขเลยว้ะ และทำไห้กุรุ้จักคำว่าเพื่อนที่แท้จริง
แม่งเล่นสะกุซึ่งเลยนะเพื่อนกุแกล้งบอกว่าเอ้ยเดียวกุกลับบ้านก่อนนะทั้งที่แม่งพึ่ง3ทุ้มกุก็เซงๆๆเหมือนกันไมกลับเร็วจังว้ะพอผ่านไปเกือบ4ทุ้มแม่งก็ดันเดินกลับมาแบบเหงือตกเลยกุก็ตกใจทำไมมันกลับมาอีกว้ะพอหันไปที่มือแม่งงไอ้เชี้ยยย นั้นมันเค้กนี้หว่า ไม่มีบอกกันเลยนะเว้ยว่าจะไปซื้อเค้ก ไอ้เชี้ยยย
โตครซึ่งเลยโว้ยยแล้วมันก็พูดขึ้นว่ากุเดินจากร้านแม่น้ำไปบิ๊กซีซื้อมาไห้เมิงโดยเฉาะเลยนะเว้ย แม่งโตครซึ่งสุดๆๆเลยเว้ยยยยแล้วพวกเราก็ร้องเพลงแฮปปี้เบริ์ดเดย์กันกุก็นึกว่ามันจะเสร๊จสิ้นทุกอย่างละที่ไหนได้มีเพื่อนกุ2คนแม่งเดินไปตรงเวทีกุก็งงแม่งไปทำไรว้ะที่ไหนได้แม่งขึ้นไปร้องเพลงงมงายไห้กุแล้วแม่งก็พูดว่าผมขอมอบเพลงนี้ไห้เพื่อนบอยครับ  กุได้ยินคำนี้ซึ่งไปไหญ่เลยย 5555+ อะไรจะมีความสุขข  กุอยากจะตะโกนไห้โลกรู้ว่า กุและเพื่อนๆมีความสุขโว้ยยยยยยยยยย

ปล. รักเพื่อนๆๆๆห้อง 6 7 8 ทุกๆๆคนเว้ยย